Çocukluğumda İnandıklarım

Her Telden
14 Şubat 2013
2.372 OKUNMA
15 YORUM
Facebook
Twitter
Google +
FON MÜZİK
--:--   --:--

Çocukluk işte adı üstünde. İlk olarak her küçük şeyden mutlu olmaya inanıldı. Yastık altında saklanan şekerler, alınan bir kaleme olan minnettarlık günler boyu sürdü.
Bu dönemlerde her çocuğun hayal gücü ile orantılı olarak inandıkları vardı. Benimde zamanında inandığım, hatırladıkça tebessüm ettiren olayları aklıma geldikçe not almıştım şimdi de toparladım buraya yazıyorum :)

İlk aklıma gelen; futbol maçlarında defans oyuncularının kötü, forvet hattında oynayanların kaliteli futbolcu olduğuna inanırdım. Zira mahalle maçlarında böyle olurdu. Gerçek maçları izlerken de kornerleri sayardım üç tane olsa da bizim takım penaltı kullansa diye.

Kuşbaşı etin gerçekten kuşun başı olduğunu sanıyordum. Kendimce acaba şurası gözü mü, şurası kulakları diye bakar dururdum.
Meyvelerden de mandalinayı hep portakalın küçük kardeşi bilirdim. Mandalina büyüyünce portakal olurdu.

Bide ucuz olan şeyleri hep ilk bulunan eşyalar sanırdım. Mesela sakız. Ucuz, çünkü her şeyden önce sakız bulunmuştu dünyada.

Sonra efendim, bir ayağını kaldırdıktan sonra dilediğin kadar yalan yemin edebilirdik. Yemin kabul olmaz ve bizde masum kalmaya devam ederdik. Yemin ederken ilk iş ayaklara bakmak olurdu.

Televizyonlarda o zamanlar çok çıkardı bu trafik canavarı resmi. Hani kırmızı şerit içerisinde direksiyona sarılmış olan :) Ben bunu gerçekten var sanıyordum. Korkardım bir gün yolculuk esnasında karşı yönden trafik canavarı gelecek arabaya atlayacak diye. Şimdi komik ama o zaman acayip endişe vericiydi.

Oruçluyken tuvalete gitmenin günah olduğuna da inanırdım ben. O kadar şartlanmışım ki annem günah olmadığını kaç kez söylediyse de doğrusuna inanmam kolay olmamıştı. Çok tuttuğumu bilirim bu yüzden. Bide oruç tutarken yutkunulmaz, yoksa oruç bozulur !
Ben bide ninja kaplumbağalarının gerçekten var diye bilirdim. Yoldaki rögar kapaklarına baktıkça hala aklıma gelir.

O zamanlar dünyada sadece Türkiye ve Almanya var diye bilirdik. Yurt dışı = Almanya. Birinin akrabası yurt dışında mı gelmiş, tamam Almanya yani.

Son olarak; bu el kremlerinin filan gözlere değdiği zaman kör olunacağına, misafirliğe gelen teyzelerin çantalarında hep iğne olduğuna, camide imamın hutbe okuduğu minberden cennete gidildiğini filanda inanırdım.

Aklıma geldikçe en çok güldüğüm ise Süleyman Demirel’in gerçekten ellerinin demirden olduğuna inancım :)

… aklıma gelenler bu kadar fakat daha nicelerine inanırdım çocukken. Hepiniz gibi, hepimiz gibi. Ama asıl can yakan; ben oynamıyorum dediğinde büyüdüğümüze inanmak..

Hasılı büyüdük.

Facebook
Twitter
Google +
YORUMLAR

  1. Tahsin SUNGUR

    Çocukluğuma kurban olayım ben ya. Oturdum bilgisayar başına, kalkamıyorum. Mahalle maçları, tasolar, misafirliğe gitmeler falan hep eskide kaldı. Teknoloji geliştikçe bazı şeyler ölüyo.. ve abi herşey tamam da Demirel olayına çok güldüm inan :)

  2. Çağrı Mustafa Alkan

    Yunus Emre, ne kadar güzel anlatmışsın. Müzik eşliğinde seslendirerek okudum ve inanılmaz güzel oldu fikrimce :) Böylesi bir yazı ile bizi anılara seyahat ettirdiğin için teşekkürler.

  3. y.emre Yazar

    Tahsin bende gerçekten bu Süleyman Demirel’in ellerinin normal olduğunu öğrendiğimde epey bi hayal kırıklığı yaşamıştım :)

    Çağrı Mustafa Alkan ben teşekkür ettim, arada gidip gelmek gerekiyor geçmişe :)

  4. Usluer

    Bide oruç tutarken yutkunulmaz, yoksa oruç bozulur !

    Yahu ben bu düşünceyle o kadar cebelleştim ki anlatamam Emre. :)

  5. Gökhan Dalkılınç

    “O zamanlar dünyada sadece Türkiye ve Almanya var diye bilirdik. Yurt dışı = Almanya. Birinin akrabası yurt dışında mı gelmiş, tamam Almanya yani.”

    Aynen öyle emre :) Bizim oralarda yaşlılar hala dünya üzerinde sadece Almanya ve Türkiye’nin olduğu inancındalar. :D

  6. irfan

    Güzel bi yazı olmuş. Ben de küçüklüğümde dünyayı bizim köyden ibaret sanırdım :) . Bu arada arkada çalan müzik çok hoşmuş adını söyler misin?

  7. y.emre Yazar

    Göksel Baktagir’in “Hayal Gibi III – Ask Masalı” albümünde bulunan Sevda Yolları adlı eseri :)

  8. Veysel

    15 yaşındayım ama 3 4 yıl önceye dönmeyi çok istiyorum :) Önceden mahallede 30 dan fazla çoçuk olurdu şimdi 5 taneyi geçmiyor :( Bu arada müzik çok güzel.

  9. Mustafa Okumuş

    Bizim çocukluk zamanlarımız bambaşkaydı. Evet biliyorum klişe oldu ama gerçekten de öyle. Bizim o dönem düşündüklerimiz ya da inandıklarımızı şimdi hangi çocuk düşünüyor ya da inanıyor?

    Yazı beni de çocukluğuma götürdü. Süpersin Emre hocam.

  10. kralizasyon

    Minberden cennete gitmek ha? :) Güzelmiş.

    Müzikte güzel her zamanki gibi.

  11. Kerem ZOR

    Bir an kendimi gördüm valla. En çok Süleyman Demirel olayına güldüm. :)

  12. Kara Bilal

    sen süleyman demirelin ellerinde kalmısısın. minberden cennete girilseydi bizim cıkmaz sokagın mudavimlerinden mustafa balcı hocaefendı acaba cennete girermiydi bende bu noktada kaldım.:)vel hasıl kelam aynı seylerı düşünüyoruz ki bereber buyuduk olsun okadar demı yani:)

  13. y.emre Yazar

    yani abi daha neler neler yazacak olsak o kadar çok şey var ki yazılacak :)

  14. Kara Bilal

    evet cok sey var artık onlarıda yüzyüze konusuruz insallah:)

  15. yemektarifcimiz

    Keşke eskisi gibi çocuk kalabilseydik.bu arada sitenize ilk gelişim, temanız tasarımınız yazılarınız, çok etkileyici. Devamlı bir okur kazandınız.. : )

Yorum yaparak bu yazıdaki tartışmaya katılın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*