Ağlayan Çocuk Portresi

Facebook'da Paylaş
Twitter'da Paylaş
G+'da Paylaş
Yorum Yap

Zamanında her eve lazım diye alınmış bu “ ağlayan çocuk “ portresi. Çocukluğumda hatırlıyorum bakkaldan tut tamirciye kadar her esnafın da duvarında asılı olurdu.

Eskiler alırmış baş köşeye asarmış bu tabloyu. Kimse de bilmezmiş ki hala bilmiyor. Bu çocuk kimdir, nedir, niye ağlar, kim çizmiştir ?

Tabloyu Bragolin takma adıyla tanınan ve Franchot Seville, Giovanni Bragolin ve J. Bragolin olarak da bilinen bir ressam çizmiş. Buna benzer diğer ağlayan çocuk tabloları da var fakat ülkemizde meşhur olan bu ağlayan erkek çocuk. Kısaca Çiko.

 

Resmin bereket getirdiğine inananı da var lanetli olduğunu söyleyenlerde. Bragolin hakkında ayrıntılı bir yaşam öyküsü bulunmaması, bu tablonun şehir efsanesi olmasının başlıca nedeni sanırım.

Bu tabloyu evinde bulunduranların evinin yandığı ve sadece bu tablonun yanmadığını söyleyenler,

Ev sahiplerinin gece ağlayan çocuk sesleri duyduklarını ve tablodaki çocuğun geceleri gezdiğine şahitlik edenler,

Ressamın tablolardaki çocukları kaçırdığı, resimlerinin gerçekçi olması için onlara eziyet ettiği ve en korkmuş hallerini resmettiği anlatanlar,

Bu elma yanaklı, mavi gözlü sevimli çocuğun, portresi yapıldıktan kısa bir süre sonra eski ve izbe yetimhanede çıkan bir yangında hayatını kaybettiği, bu yangın sayesinde yetim çocuğun ruhunun Bragolino’nun tablosuna hapsolduğuna ve ruhunun huzura eremediğine inananlar var.

 

Gerçekten dünyada şehir efsanesi olmuş bu tablo. Böyle yayılmış gitmiş. Ülkemizde, Sızıntı Dergisi’nin Şubat 1979 tarihli ilk sayısında kapak resmi olarak kullanılması ve uzun yol araçlarının arka camına asılması hızla yayılmasına neden olmuş.

Dünya’nın aksine ülkemizde tam bir merhamet simgesi haline gelmiş bu tablo. Halkı derinden etkilemiş, onlar bu çocuk resmini hayatlarının damarına dokunan bir şeylerin sembolü olarak düşünmüş ve kabul görmüştür.

 

Günümüzde bu fenomen tablo yok oldu gitti diyebiliriz. Artık tablo da yok ağlayan çocuk da. Ağlama sırasını bize bıraktı; dudaklarını büzmüş, tombul yanaklarından süzülen yaşlarla hüzünle bize bakan “ağlayan çocuk”.

 

Son olarak Bragolino’nun diğer ağlayan çocuk tabloları da burada ;

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
  • Şimdi yatayım yarın erken kalkar çalışırım

    Şimdi yatayım yarın erken kalkar çalışırım

    1.039 Görüntülenme
    1 Yorum

    Yalan. Hemde inanmaktan keyif alınan yalanlardan en çok inanılanı. Aslında burada amaç yalan söylemek değil, ertesi sabaha kadar iç huzurunu yakalamak. ...

  • Kapıya Tırmanmak

    Kapıya Tırmanmak

    1.207 Görüntülenme
    7 Yorum

    Çocukluğumun vazgeçilmez aktivitesiydi kapılara tırmanmak.  Amaçsız yere yapılan bir eylem gibi gözükse de o zamanlar inanılmaz bir mutluluk veriyordu. G...

  • Işıklı ayakkabılarım vardı benim

    Işıklı ayakkabılarım vardı benim

    1.140 Görüntülenme
    12 Yorum

    Çocukluğumun vazgeçilmezlerinin başında gelirdi, ışıklı ayakkabılarım. Şimdilerin on tane Adidas ayakkabısı bile  yerini tutamazdı. Benim gibi birçok çocuğun rü...

YORUMLAR
  • TahsinSUNGUR

    Bizim evde de vardı bundan bi ara. Sonra yıprandı diye çöpe gitti..

  • kralizasyon

    Türkiye’de, ruhunun dolaştığına inanan varmıymış!?

  • Bipixel.net

    Biraz da gülen çocuklar paylaş emre :D.

  • Volkan Akpınar

    Güzel yazı olmuş keyifle okudum.