Ağlayan Çocuk Portresi

Facebook'da Paylaş
Twitter'da Paylaş
G+'da Paylaş
Yorum Yap

Zamanında her eve lazım diye alınmış bu “ ağlayan çocuk “ portresi. Çocukluğumda hatırlıyorum bakkaldan tut tamirciye kadar her esnafın da duvarında asılı olurdu.

Eskiler alırmış baş köşeye asarmış bu tabloyu. Kimse de bilmezmiş ki hala bilmiyor. Bu çocuk kimdir, nedir, niye ağlar, kim çizmiştir ?

Tabloyu Bragolin takma adıyla tanınan ve Franchot Seville, Giovanni Bragolin ve J. Bragolin olarak da bilinen bir ressam çizmiş. Buna benzer diğer ağlayan çocuk tabloları da var fakat ülkemizde meşhur olan bu ağlayan erkek çocuk. Kısaca Çiko.

 

Resmin bereket getirdiğine inananı da var lanetli olduğunu söyleyenlerde. Bragolin hakkında ayrıntılı bir yaşam öyküsü bulunmaması, bu tablonun şehir efsanesi olmasının başlıca nedeni sanırım.

Bu tabloyu evinde bulunduranların evinin yandığı ve sadece bu tablonun yanmadığını söyleyenler,

Ev sahiplerinin gece ağlayan çocuk sesleri duyduklarını ve tablodaki çocuğun geceleri gezdiğine şahitlik edenler,

Ressamın tablolardaki çocukları kaçırdığı, resimlerinin gerçekçi olması için onlara eziyet ettiği ve en korkmuş hallerini resmettiği anlatanlar,

Bu elma yanaklı, mavi gözlü sevimli çocuğun, portresi yapıldıktan kısa bir süre sonra eski ve izbe yetimhanede çıkan bir yangında hayatını kaybettiği, bu yangın sayesinde yetim çocuğun ruhunun Bragolino’nun tablosuna hapsolduğuna ve ruhunun huzura eremediğine inananlar var.

 

Gerçekten dünyada şehir efsanesi olmuş bu tablo. Böyle yayılmış gitmiş. Ülkemizde, Sızıntı Dergisi’nin Şubat 1979 tarihli ilk sayısında kapak resmi olarak kullanılması ve uzun yol araçlarının arka camına asılması hızla yayılmasına neden olmuş.

Dünya’nın aksine ülkemizde tam bir merhamet simgesi haline gelmiş bu tablo. Halkı derinden etkilemiş, onlar bu çocuk resmini hayatlarının damarına dokunan bir şeylerin sembolü olarak düşünmüş ve kabul görmüştür.

 

Günümüzde bu fenomen tablo yok oldu gitti diyebiliriz. Artık tablo da yok ağlayan çocuk da. Ağlama sırasını bize bıraktı; dudaklarını büzmüş, tombul yanaklarından süzülen yaşlarla hüzünle bize bakan “ağlayan çocuk”.

 

Son olarak Bragolino’nun diğer ağlayan çocuk tabloları da burada ;

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
  • Işıklı ayakkabılarım vardı benim

    Işıklı ayakkabılarım vardı benim

    1.410 Görüntülenme
    12 Yorum

    Çocukluğumun vazgeçilmezlerinin başında gelirdi, ışıklı ayakkabılarım. Şimdilerin on tane Adidas ayakkabısı bile  yerini tutamazdı. Benim gibi birçok çocuğun rü...

  • Ağlayan Çocuk Portresi

    Ağlayan Çocuk Portresi

    4.337 Görüntülenme
    4 Yorum

    Zamanında her eve lazım diye alınmış bu “ ağlayan çocuk “ portresi. Çocukluğumda hatırlıyorum bakkaldan tut tamirciye kadar her esnafın da duvarında asılı olurd...

  • Vize Haftası

    Vize Haftası

    2.312 Görüntülenme
    Yorum Yok

    Tarihleri açıklanmadı ama en fazla iki haftası var. Gelene kadar hiç gelmeyecekmiş gibi gelir insana tıpkı ölüm gibi. Sonra yumurta kapıyı çalacaktır. Yakla...

YORUMLAR
  • TahsinSUNGUR

    Bizim evde de vardı bundan bi ara. Sonra yıprandı diye çöpe gitti..

  • kralizasyon

    Türkiye’de, ruhunun dolaştığına inanan varmıymış!?

  • Bipixel.net

    Biraz da gülen çocuklar paylaş emre :D.

  • Volkan Akpınar

    Güzel yazı olmuş keyifle okudum.