Ağlayan Çocuk Portresi

Zamanında her eve lazım diye alınmış bu “ ağlayan çocuk “ portresi. Çocukluğumda hatırlıyorum bakkaldan tut tamirciye kadar her esnafın da duvarında asılı olurdu.

Eskiler alırmış baş köşeye asarmış bu tabloyu. Kimse de bilmezmiş ki hala bilmiyor. Bu çocuk kimdir, nedir, niye ağlar, kim çizmiştir ?

Tabloyu Bragolin takma adıyla tanınan ve Franchot Seville, Giovanni Bragolin ve J. Bragolin olarak da bilinen bir ressam çizmiş. Buna benzer diğer ağlayan çocuk tabloları da var fakat ülkemizde meşhur olan bu ağlayan erkek çocuk. Kısaca Çiko.

Resmin bereket getirdiğine inananı da var lanetli olduğunu söyleyenlerde. Bragolin hakkında ayrıntılı bir yaşam öyküsü bulunmaması, bu tablonun şehir efsanesi olmasının başlıca nedeni sanırım.

Bu tabloyu evinde bulunduranların evinin yandığı ve sadece bu tablonun yanmadığını söyleyenler,

Ev sahiplerinin gece ağlayan çocuk sesleri duyduklarını ve tablodaki çocuğun geceleri gezdiğine şahitlik edenler,

Ressamın tablolardaki çocukları kaçırdığı, resimlerinin gerçekçi olması için onlara eziyet ettiği ve en korkmuş hallerini resmettiği anlatanlar,

Bu elma yanaklı, mavi gözlü sevimli çocuğun, portresi yapıldıktan kısa bir süre sonra eski ve izbe yetimhanede çıkan bir yangında hayatını kaybettiği, bu yangın sayesinde yetim çocuğun ruhunun Bragolino’nun tablosuna hapsolduğuna ve ruhunun huzura eremediğine inananlar var.

Gerçekten dünyada şehir efsanesi olmuş bu tablo. Böyle yayılmış gitmiş. Ülkemizde, Sızıntı Dergisi’nin Şubat 1979 tarihli ilk sayısında kapak resmi olarak kullanılması ve uzun yol araçlarının arka camına asılması hızla yayılmasına neden olmuş.

Dünya’nın aksine ülkemizde tam bir merhamet simgesi haline gelmiş bu tablo. Halkı derinden etkilemiş, onlar bu çocuk resmini hayatlarının damarına dokunan bir şeylerin sembolü olarak düşünmüş ve kabul görmüştür.

Günümüzde bu fenomen tablo yok oldu gitti diyebiliriz. Artık tablo da yok ağlayan çocuk da. Ağlama sırasını bize bıraktı; dudaklarını büzmüş, tombul yanaklarından süzülen yaşlarla hüzünle bize bakan “ağlayan çocuk”.

Son olarak Bragolino’nun diğer ağlayan çocuk tabloları da burada ;