Arkadaş Sevgili…

Videolar
23 Ekim 2011
540 OKUNMA
YORUM YOK
Facebook
Twitter
Google +

Arkadaş Sevgili
İnsan bazen arkadaşlarına sevgili gibi davranıyor. Sahipleniyor,
kıskanıyor ama gırtlağına çökmeden.
Tatlı tatlı flört ediyor ama sınırları aşmadan. Birlikte gülmekten
ölüyor, çok ama çok eğleniyor,
dağıtıyor, yerlere düşüyor, gecenin cılkını çıkartıyor ama o arkadaş
ya, sevgili değil ya, hiç sorun
olmuyor. Her şeyi konuşuyorlar, pek fazla sansür uygulamıyor, sürekli
anlatıyorlar, fazlasıyla
ilgili oluyor; kulaklarını kocaman kocaman açıp, dinliyor. En önemlisi
de büyük bir coşkuyla sonsuza
kadar yapılan işler üzerine konuşabiliyorlar, çünkü iş
paylaşılabiliyor, birlikte benzer işler
üretiliyor. Müthiş bir keyifle dedikodu yapabiliyor, hatta kendi
karısını, kocasını, sevgilisini
bile çekiştirebiliyor. Arkadaşlık, bu açıdan insanın hayatını idame
ettirebilmesi için büyük
bir avantaj oluyor.
Ama insan sevgilisine her zaman arkadaş gibi davranamıyor. Bir kere,
eleştiriler, haliyle
bu kadar net dile getirilemiyor. Sevgiliyle bir arkadaşla konuşulduğu
gibi her
zaman rahat da konuşulamıyor. Tehlikeli sularda dolaşmaktan kaçınmak
gerekiyor.
Çünkü sonuçları var bunun, bedelleri var bunun, ödemek gerekiyor,
burnundan fitil
fitil getirebilir, dikkatli olmak gerekir, çünkü sevgililik onuru
yaralanıyor.
İnsan, sevgiliyken, evliyken çok daha hassaslaşıyor. En küçük şeye
bile ”Bana bunu nasıl yapar?” oluyor. Oysa arkadaşının
kaldırabileceği sınırlar
çok daha geniş. İnsan her zaman sevgiliyi dinlemek de istemiyor, tüm
gün başka
insanları dinlemiş olduğundan yorulmuş oluyor, gına gelmiş oluyor. Ya
da karşındaki
seni dinlemek istemiyor. Eve bir sessizlik çöküyor, ”Tetiği ilk kim
çekecek?” diye
gergin bir bekleyişe giriliyor. Bir de tabii sevgiliyle ya da kocayla
sabahlara kadar
zıplanıp eğlenilemiyor. Kalabalık içinde işin içine başkalarının ne
düşüneceği
girdiğinden gerilim artıyor, ”biz”i düşünmekten ”ben” karam bole
gidiyor.

Sevgiliyle başka bir koza yaratılıyor, o koza içine giriliyor, hiç
itirazım yok, o
da güzel ama ayrı kategorilerdeki ilişkiler gibi sanki: Arkadaş olunca
başka şeyler
paylaşılıyor, sevgili ya da evli olunca başka şeyler paylaşılıyor.
Bana en iyisi, en
güzeli bu iki kategoriyi birleştirebilmek gibi geliyor. Bunun ideal
bir şey olduğunu
düşünüyorum: Arkadaş-sevgili olabilmek. Hem arkadaşın hem sevgilin
gibi olabileceğin
biri, hem arkadaşlığı hem sevgililiği paylaşabileceğin biriyle
üretmek, gülmek, ağlamak,
konuşmak, çekiştirmek çok daha heyecan verici geliyor. Kolay bir
şeyden söz etmiyorum
tabii. Arkadaş gibi zamanı geldiğinde geri çekilebilmek, uygun
düştüğünde de sevgili
gibi saldırabilmek, bu iki rolü birbirine karıştırmadan oynayabilmek
her baba yiğidin
harcı değil. Ama yapabilenler de yok değil. Yapabilenler mutluluğu ve
güzellikleri
yakalayabiliyorlar zaten.

Facebook
Twitter
Google +
YORUMLAR
Yorum yaparak bu yazıdaki tartışmaya katılın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*